Riemen of peddels
Allereerst: wanneer wij kajakken, gebruiken we een peddel en geen riem. Een riem heeft een blad aan een uiteinde van de stok die scharniert op een as op de rand van een roeiboot. Peddels daarentegen, staan niet in contact met de boot; we hebben ze in de handen bij de stok die de beide bladen verbindt.
Er bestaan ook peddels met een enkel blad. Deze hebben een handvat aan het ene eind waar we een hand plaatsen, terwijl de andere hand de stok vasthoudt dichter bij het blad. Deze peddel gebruiken bij het kanoën.
De kajak-peddels
Laten we nu eens kijken naar de kajak-peddel, die met de twee bladen. Het blad moet in verticale stand het water ingaan, om zo de maximale weerstand te vinden. Bovendien moeten we erop letten, dat de holle kant van het blad naar achteren gericht is, om als het ware beter te “lepelen”.
De peddel-fasen
Terwijl het ene blad zich onder water bevindt, in de krachtfase, beweegt het andere blad door de lucht in horizontale positie. Op deze manier ondervindt deze de minste weerstand, wat gunstig is in de “luchtfase”. Daarom zijn de bladen ten opzichte van elkaar haaks op de steel gemonteerd.
Dit is een uitvinding van de Inuït, die de eeste qayaqs, of kajaks bouwden, meer dan 4.500 jaar geleden. Vandaag de dag, op het stuwmeer van Oliana in Lleida is de grondslag nog steeds dezelfde.
Bij Kayaks & Summits hebben we peddels met symetrische en peddels met asymetrische bladen. De eerste zijn het eenvoudigste en hierbij maakt het niet uit welk blad we aan elke kant gebruiken.
De bladen
Bij de peddels met asymetrische bladen moeten we opletten, dat we deze zodanig vast hebben dat de punt zich boven bevindt en de meer afgeronde kant onder. De reden hiervoor is, dat het blad altijd schuin in het water steekt. Een symetrisch blad heeft dan een groter oppervlak onder de as van de steel onder water. Door echter het blad een asimetrische vorm te geven, wordt het oppervlak onder water aan weerszijden van deze as even groot. Dit maakt de laatste peddels stabieler.
We kunnen het nog veel langer hebben over allerlei details aan de peddels, gewicht, stijfheid, materiaal, koolstofvezel… maar voor een eerste excursie of tocht weten we voorlopig genoeg. Probeer het zelf, met Kayaks & Summits op het stuwmeer van Oliana in de provincie Lleida!
Wat stast bij :”Daarom zijn de bladen ten opzichte van elkaar haaks op de steel gemonteerd.” Is niet correct. De Inuït hadden een zogenasmde Groenlandpeddel en die bladen staan in elkaars verlengde (hoek van o graden) .
De Inuït voeren met een lage peddelvoeting om niet gezien te worden door de pelsdieren waar ze op jaagden. Ze hielden hun peddel dus zo horizontaal mogelijk. Het waren de Engelsen die veel op zee voeren en de 90 graden twist tussen de bladen bedachten. Zij die veel met zijwind varen of wind van achteren weten dat dan 90 graden feathering verstorend werkt.
Groetjes Mattijn,
Schrijver van het boek :” ik kajak”
Hoi Mattijn,
Bedankt voor je bijdrage. Er zit zeker wat in, in wat je vertelt over het zo min mogelijk op willen vallen tijdens het jagen met als gevolg dat de Inuït de bladen in elkaars verlengde monteerden. De kajak op zich is een uitvinding van de Inuït en ik heb automatisch ook de haakse montage van de bladen ten opzichte van elkaar toegeschreven aan diezelfde Inuït. Echter, dat waren dus de zeevarende Engelsen. Bedankt nogmaals!